M.Ö. 3000'lere ait sanat yapýtlarýnda, Babil ve Mýsýr'da yapýlan kuþak güreþleri betimlenmiþtir. Yine Mýsýr'da M.Ö.2000 yýllarýna dayanan duvar resimlerinden bu ülkede güreþ tekniðinin çok üstün olduðu anlaþýlmaktadýr. Sümerlerin Gýlgamýþ Destaný'nda kuþak güreþlerinden bahsedilmektedir.

M.Ö. 1500 yýllarýnda Hindistan'da serbest tutuþa dayalý güreþ görülmektedir. M.Ö. 7. yy'a ait Çin belgelerinde ve M.Ö. 1. yy'a ait Japon belgelerinde de serbest güreþ göze çarpmaktadýr. Amerika'daki yerlilerin de savaþ eðitimi amacýyla serbest güreþ yaptýklarý bilinmektedir.

Eski Yunan'da güreþ, önemli bir spor dalý olup, cimnastik eðitiminin bir parçasý ve beþli yarýþmalarýn (pentatlon) en önemli bölümü durumundaydý. Çeþitli dönemlerden kalma vazolarda ve madeni paralarda, güreþ figürlerine rastlanmasý, güreþe verilen önemin bir göstergesidir. Eski Yunan Mitolojisi ve destanlarýnda da sýkça anýlan güreþ, genellikle cenaze törenleri sýrasýnda düzenlenen oyunlarda yer alýrdý. Ancak bu dönemde karþýlaþmalar serbest stilde ve ayakta yapýlýrdý. Rakibini üç kez yere düþürmek kazanmak için yeterliydi. Daha sonralarý bu kural deðiþtirildi ve rakibin sýrtýný yere getiren karþýlaþmayý kazanmýþ sayýlmaya baþlandý.

Güreþ, M.Ö 776'dan itibaren Olimpiyat Oyunlarý'nda yer almaya baþladý. Klasik olimpiyatlarda 2 tür güreþ oyunu vardý. Bunlar; rakibi yere düþürmenin amaçlandýðý güreþ ve güreþle boksun karýþýmý olup, bir oyuncunun pes etmesiyle sona eren "pankration"du.

Ýran'da, Müslüman hükümdarlarýn hizmetinde çalýþan Türk askerler, M.S. 800 dolaylarýnda "köreþ"adýný verdikleri bir çeþit serbest güreþi uyguluyorlardý. Ýran'a 13.yy'da Moðol istilasý ile giren Moðol güreþi de oldukça ilgi gördü ve güreþ Ýran'ýn da milli sporu haline geldi.

M.S. 700'lü yýllarda, Japonya'da uygulanan kuþak güreþi Sumo, imparatorlarýn da desteði ile hýzla yaygýnlaþtý. Daha sonralarý samurailerin dövüþ sanatlarýndan türeyen Jiu Jitsu, Judo ve öteki tanýnmýþ Japon güreþ stilleri, günümüzün uluslar arasý spor türleri arasýna girdi.

Ýngiltere'de ise 13.yy'dan itibaren güreþ karþýlaþmalarý yapýlýyor, el yazmasý ile çoðaltýlan kitaplarla güreþ öðretiliyordu. Ayný dönemde Ýzlanda'da "glima", Ýsviçre'de de "schwingen" adý verilen kuþak güreþleri ortaya çýkmýþtý.

18. yy.'a gelindiðinde güreþ, halk arasýnda çeþitli eðlence yerlerinde uygulanan bir meydan okuma niteliðindeydi. 1800'lerin baþlarýnda Alman cimnastik kulüplerinin eðitim programlarýna da alýnan güreþ, ABD'de de özellikle sýnýr bölgelerinde çok yaygýn olarak yapýlýyordu.
199.yy'ýn sonlarýnda Eski Yunan ve Roma güreþlerinden esinlenerek ortaya çýkan, grekoromen güreþ ve serbest güreþ stilleri egemen oldu. Grekoromen güreþ ve serbest güreþ stilleri egemen oldu. Grekoromen güreþ, özellikle Fransa'da ilgi gördü ve 1896'da Olimpiyat Oyunlarý'na alýndý. Büyük Britanya ve ABD'de ilgi gören serbest güreþ ise önceleri profesyonel sporken, 1888 yýlýndan itibaren amatör spor oldu ve Uluslar arasý Amatör Spor Birliði'nce tanýndý. Serbest güreþ, ilk kez 1904'te St. Louis Olimpiyatlarý'nda resmi olarak uygulandý. Güreþ modern olimpiyatlarýn ilkinden, 1912 Stockholm Olimpiyatlarý'na kadar zaman sýnýrlamasý olmadan ve güreþçiler 30'ar dakikalýk devreler süresinde birbirlerine üstünlük saðlayamadýklarýnda karþýlaþma otomatik olarak uzadý. 1921 yýlýnda ilk defa grekoromen stilde Dünya Þampiyonasý, 1924 yýlýnda ise Avrupa Þampiyonasý düzenlenmeye baþladý. Serbest stilde ise ilk Avrupa Þampiyonasý 1929'da düzenlendi. 1924 Paris Olimpiyat Oyunlarý'nda FILA, güreþi 30 dakikaya, 1948 Londra Olimpiyatlarý'ndan sonra 20 dakikaya indirdi.(Serbest güreþ 15 dakikada kaldý)1960 Roma Olimpiyat Oyunlarý'nda ise grekoromen güreþ de 15 dakikaya indirildi ve yer güreþi kaldýrýldý. Amatör güreþin ortaya çýkmasýyla birlikte, siklet ayrýmý da gündeme geldi. Ayrýca, amatör güreþ sahasý olarak minder, profesyonel güreþ sahasý olarak da kenarý iplerle çevrili yüksek boks ringi kullanýlmaya baþlandý. Amatör güreþ karþýlaþmalarý da 1960 yýlýnda 15'er dakikaya indirildi ve yer güreþi kaldýrýldý. 1969 yýlýnda her iki tür karþýlaþmada süre 12 dakikaya, 1980 Moskova Olimpiyatlarý'ndan sonra 3'er dakikalýk 2 devre haline dönüþtürüldü.

19. yy'ýn sonlarýndan itibaren tüm dünyada yaygýnlaþmasý ve bölgelerarasý karþýlaþmalarýn yapýlmaya baþlanmasý ile güreþte yönetim sorunu ortaya çýktý. 1912'de " Uluslar arasý Amatör Güreþ Federasyonu "FILA (Federation Internationale de Lutte Amateur ) kurularak uluslar arasý uluslar arasý yönetim sorunu halledildi. Olimpiyat Oyunlarý ve diðer uluslar arasý güreþ turnuvalarýnýn yanýsýra, grekoromen ve serbest stil dünya güreþ þampiyonalarýný düzenlemek görevi de FILA'ya verildi. FILA'nýn merkezi Ýsviçre'nin "Lozan" kentindedir.

1992 yýlýnda alýnan bir kararla ise, FILA'nýn profesyonelliði tanýnarak federasyon, Uluslar arasý Güreþ Federasyonu Birliði oldu. Ayrýca FILA, Barcelona Olimpiyat Oyunlarý sýrasýnda aldýðý kararlarla 1.1.1993 tarihinden itibaren tek yenilgili eliminasyon sistemini getirdi ve pasivite ile ilgili kural deðiþiklikleri yaptý.
 

Zorlu doða koþullarý ile mücadele eden ilk insanlarýn çoðunda olduðu gibi Türklerde de güreþ, adeta günlük hayatýn bir parça olmuþtur.Türkler ayrýca totem inanýþ ve göçebe yaþam biçiminin de etkileri ile, doðaya ve kuvvete düþkün kiþiler olduklarýndan yakýn mücadeleyi her zaman ön planda tutmuþlar, güçlerini topluma kanýtlamak amacýyla güreþe çok sýk baþvurmuþlardýr. Düðünlerde, ünlü kiþilerin cenaze törenlerinde, ölüm yýldönümlerinde ve diðer özel günlerde at yarýþlarý ve koþularýn yanýnda güreþ, çok önemli bir yer tutmuþtur.

Eski Türklerde büyük bir tutku olan ve günlük yaþamdan ayrýlmayan güreþin, baþlangýç yýllarý tam olarak belirlenememiþtir. Ancak Koryaklarýn tahtadan yaptýklarý süs eþyalarýnýn üzerinde güreþçi figürlerinin bulunmasýna bakýlýrsa, güreþin ne kadar eski bir spor olduðu anlaþýlabilir. M.Ö. 13. yy.da yaþamýþ Hiyung-Nu Türkleri'nde güreþ, en yaygýn mücadele sporuydu. Sümerlerde de güreþin yaygýn olduðu ve hatta yýlýn belli dönemlerinde güreþ bayramlarý yapýldýðý tarihi buluntularla kanýtlanmýþtýr. Oðuz Türkleri'nde güreþin her türüne yer verildiði de Dede Korkut Destanlarý'ndan anlaþýlmaktadýr. Gýlgamýþ ve Dede Korkut Destanlarý, Sümer, Akat tarihleri ve tüm buluntular, güreþin ilk kez Türkler tarafýndan yapýldýðýnýn kesin kanýtlarýdýr.

Göç yollarý aracýlýðýyla batýya yayýlan güreþ, Türklerin Anadolu'ya göçü ile birlikte Anadolu'ya getirilmiþtir. Türklerin getirdikleri güreþ stilleri, bu yöredeki güreþ stilleri ile kaynaþmýþ, özellikle Ege ve Trakya'da yaygýn olan yaðlý güreþ, Türkler arasýnda da benimsenmiþtir. Selçuklular ile baþlayan yaðlý güreþ, Osmanlýlarda bir gelenek haline gelmiþ ve günümüze kadar sürdürülmüþtür. Osmanlý Ýmparatorluðu'nda da güreþe özel önem verilmiþ, vakýf niteliðinde olan özerk güreþ örgütleri oluþturularak bu sporun örgütlenmesi saðlanmýþtýr. Çeþitli bölgelerde kurulan güreþ tekkelerinin çalýþma yöntemlerinin günümüzde bile geçerliliðini koruyacak kadar ileri ve modern olduðu görülmüþtür.

Halk arasýnda en çok ilgi gören güreþ türleri, Karakucak Güreþi ve Yaðlý Güreþ olmuþ, halk dilinde Karakucak "Anadolu Güreþi", Yaðlý Güreþ ise "Rumeli Güreþi" olarak adlandýrýlmýþtýr.

Tanzimat Dönemi'ne kadar ödül olarak büyükbaþ ya ad küçükbaþ hayvan, tarýma elveriþli arazi, halý, kilim gibi teþvik amaçlý ödüllerin ortaya konduðu güreþ karþýlaþmalarý Tanzimat Dönemi'nden sonra para için yapýlmaya baþlandý. Bu durum profesyonel güreþin yapýlmaya baþlandýðýnýn açýk bir ifadesi oluyordu. Osmanlýlarda genç bir pehlivanýn ilk defa kýsbet giymesi, týpký sünnet gibi hayatýnýn önemli bir olayýný oluþturuyor ve bu özel gün çeþitli törenlerle kutlanýyordu. Ýyi pehlivanlar da, yetiþtikleri bölge için önemli bir övünç kaynaðý sayýlýr ve bu nedenle çevresi tarafýndan sürekli maddi, manevi destek görürdü.

Osmanlý saraylarýnda özel padiþah gösterileri için "Hasan Pehlivan Bölüðü" kurulmuþ; özellikle, Sultan IV. Murat ve Sultan Abdülaziz dönemlerinde, ülke pehlivanlarýna büyük önem verilmiþtir. Padiþah huzurunda yapýlan güreþlere "Huzur Güreþi" denilmiþtir. 19. yy. padiþahlarýndan Sultan Abdülaziz 'in güreþe duyduðu ilgi sayesinde, güreþ altýn çaðýný yaþamýþtýr. Bu dönemin güreþçileri arasýnda Koca Yusuf, Adalý Halil, Filiz Nurullah, Kurtdereli Mehmet ve Kara Ahmet bütün dünyada ; Kel Aliço, Çolak Molla Mümin, Kavasoðlu Ýbrahim, Pomak Hasan, Hergeleci Ýbrahim, Tophaneli Yusuf ve Kýzýlcýklý pehlivanlardýr.

Avrupa'da ilk defa yabancý pehlivanlarla boy ölçüþen güreþçimiz, Koca Yusuf'tur.1898 yýlýnda Paris'te Fransýz Paul Pons'u hiç bilmediði grekoromen stilinde güreþerek maðlup etmiþtir. 1899 'da da Amerika'ya giden Koca Yusuf, Amerika'nýn en ünlü pehlivanlarýný teker teker yenmiþtir. Ayný yýl Kara Ahmet Paris'te, Paul Pons ve Laurent de Bakerca'yý yenerek grekoromende Dünya Þampiyonluðu'nu kazanmýþtýr. Bunlar, dünya güreþindeki ilk önemli baþarýlarýmýzdýr.

Türkiye'de modern anlamda güreþ, 1910 yýlýnda grekoromen stildeki çalýþmalarla baþlamýþtýr. Modern güreþ sporu konusunda güreþçilerimizi eðitmek üzere de Macar antrenör Raol Peter görevlendirilmiþtir. 1922 yýlýnda Cumhuriyet'in ilanýndan önce oluþturulan Türkiye Ýdman Cemiyetleri Ýttifaký bünyesinde yer alan Güreþ Federasyonu sayesinde ülkede minder güreþi ile ilgili çalýþmalar daha düzenli hale gelmiþtir. Ýlk güreþ federasyonu baþkanlýðýný da Beþiktaþ Osmanlý Jimnastik Kulübü'nün kurucularýndan Ahmet Fetgeri Bey yapmýþtýr.

Minder güreþine ilgi gösteren Fenerbahçe, Beþiktaþ, Üsküdar, Anadolu, Kumkapý ve Haliç Fener kulüplerinde yer alan Türk güreþçilerinin bireysel çabalarý, minder güreþinin yaygýnlaþýp benimsenmesinde önemli rol oynamýþtýr. Ahmet Fetgeri, Kemal Türel, Týbbiyeli Sami, Mazhar Kazancý , Dr. Emin Þükrü Kurt, Ressam Acar, Mýzýkacý Danyal, Mehmet Ali Fetgeri, M. Sami Karayel, Hattat Þevket , Cemal Sek, Seyfi Cenap Berksoy, Dürrü Sade, Vehbi Emre, Celal Davut Arýbal , Ýlhami Polater minder güreþine öncülük eden Türk güreþçileri olmuþlardýr.

Türk güreþinin yönetiminde en üst basamaðý oluþturan Türkiye Güreþ Federasyonu, 1922 yýlýnda TÝCÝ (Türkiye Ýdman Cemiyetleri Ýttifaký) bünyesinde kurulmuþ, 1923 yýlýnda FILA (Federation Ýnternationale de Lutte Amateur)'ya üye olmuþtur.

1924 Paris Olimpiyat Oyunlarý, Türk güreþçileri için uluslar arasý alandaki ilk ciddi deneyim olmuþtur. Bu olimpiyatlara katýlan takýmýmýz Seyfi Cenap Berksoy, Fuat Akbaþ, Dürrü Sade, Mazhar Çakar ve Tayyar Yalaz'dan oluþmuþ ve takýmýmýzý hazýrlayan Raol Peter adýndaki Macar antrenör Türkiye'deki minder güreþinin kurucusu olmuþtur. 1928 Amserdam Olimpiyatlarý'nda Tayyar Yalaz 67.5 kiloda dördüncü, diðer güreþçilerimizden Nuri Boytorun, Çoban Mehmet kilolarýnda altýncý olarak uluslar arasý alanda isimlerini duyurmuþlardýr. 1932 yýlýnda güreþçilerimiz ilk kez Balkan Þampiyonasý'na katýlmýþ, 5 altýn ve 2 gümüþ madalya kazanarak takým halinde de 1.liði elde etmiþlerdir. 1935 yýlýndan itibaren grekoromen stil yanýnda serbest güreþ þampiyonasý düzenlenmiþtir. Güreþçilerimiz, serbest stile o kadar çabuk adapte olmuþlardýr ki, ayný yýl içinde Türkiye'ye gelen Alman Milli Takýmý'ný 7-0 gibi aðýr bir yenilgiye uðratmýþlardýr.

Artýk serbest güreþi de öðrenen Türk güreþçileri, 1936 Berlin Olimpiyat Oyunlarý'na hem grekoromen hem de serbest stilde katýlmýþlar ve grekoromen stilde 61 kg güreþçimiz Yaþar Erkan altýn madalya kazanarak olimpiyatlardaki ilk birinciliðimizin sahibi olmuþ, serbest güreþte 79 kiloda Mersinli Ahmet Kireççi de bronz madalya kazanmýþtýr. Bundan sonraki uluslar arasý karþýlaþmalar yoðunlaþtýrýlmýþtýr.

1938 yýlýnda Estonya'nýn baþkenti Tallin'de yapýlan Avrupa Güreþ Þampiyonasý'nda yapýlan Avrupa Güreþ Þampiyonasý'nda aðýr siklet güreþçimiz Çoban Mehmet Avrupa üçüncüsü olmuþtur. Bu Avrupa Güreþ Þampiyonasý'ndaki ilk derecemizdir.

1939'da Türk güreþçileri Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'na katýlmýþ, Yaþar Doðu (66 kg) ve Mustafa Çakmak (87 kg) iki gümüþ madalya kazanarak güreþte yeni bir dönem baþlatmýþlardýr.

1940-1945'te ,Ýkinci Dünya Savaþý yýllarýnda uluslar arasý karþýlaþmalara ara verilirken, sadece yurt içi karþýlaþmalarla yetinmiþlerdir. 1946 yýlý Ekim ayýnda Stockholm'de yapýlan Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda Türk güreþçileri; 3'ü altýn, 2'si gümüþ ve 2'si de bronz olmak üzere yedi madalya kazanmýþlardýr. Bu madalyalar Türk güreþçilerine ilk Avrupa Þampiyonluðu'nu getirmiþtir.

1947 yýlýnda Prag'da yapýlan Avrupa Grekoromen Þampiyonasý'nda güreþçiler 1 altýn, 2 gümüþ ve 1 bronz madalya kazanmýþlardýr. Vehbi Emre gibi tecrübeli ve saygýn bir Federasyon baþkaný Nuri Boytorun gibi mükemmel bir hoca ile geliþtirilen saðlam temel sayesinde güreþçilerimiz 1948 Londra Olimpiyatlarý'nda 6 altýn, 4 gümüþ, ve 1 de bronz madalya kazanarak dünya minderlerinde "en büyük" olduklarýný kanýtlamýþlardýr. Ýstanbul Spor ve Sergi Sarayý'nýn açýlýþýnýn da yapýldýðý 1949 Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda ise Türk güreþçiler sekiz sýkletin yedisinde altýn, birinde gümüþ madalya almýþlardýr.

1950 yýlýnda Stockholm'de yapýlan Dünya Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'na ilk kez katýlan millilerimiz 1 altýn, 4 gümüþ, 2 bronz madalya kazanýrken, 1951 yýlýnda Helsinki'de yapýlan Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'na ilk kez katýlan güreþçilerimiz, üstün bir baþarý göstererek sekiz sýkletin altýsýnda altýn, birinde bronz madalya kazanmýþ ve takým sýralamasýnda Dünya 1. ligine ulaþmýþtýr. 1952 Helsinki Olimpiyat Oyunlarý kadrosunda bulunan þampiyonlarýn amatörlük belgelerinin önce Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi, ardýndan Uluslararasý Olimpiyat Komitesi tarafýndan onaylanmasý ve T.M.O. Komitesi Genel Sekreteri Burhan Felek'in azledilmesi Türk güreþinde "1952 Olaylarý"olarak yer almýþtýr. Her þeye raðmen güreþçilerimiz, bu olimpiyatlarda serbest stilde 2 altýn ve 1 bronz madalya kazanmýþlardýr. Tokyo'da yapýlan 1954 Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda Türk güreþçiler;2 altýn, 3 gümüþ ve 1 bronz madalya ile Sovyetler Birliði'nin önünde Dünya Þampiyonu olmuþlardýr. 1956 yýlýnda ise ilk kez Ýstanbul'da Dünya Kupasý Güreþ Müsabakalarý düzenlenmiþtir.Ýnönü Stadý'nda düzenlenen bu karþýlaþmalarla Türk güreþi yeniden yükseliþe geçmiþtir. Ayný yýl Melbourne'de yapýlan olimpiyatlarda güreþçilerimiz 1'i grekoromen, 2'si serbestte 3 altýn, 2 gümüþ ve 2bronz madalya kazanmýþlardýr. 1957 yýlýnda yine Ýstanbul'da yapýlan Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nýn her sikletinin seremonisinde bir Türk güreþçisi þeref kürsüsünde yer almýþtýr. 4 altýn, 2 gümüþ ve 2 bronz madalya ile 42 puan alan Türk güreþçiler yeniden Dünya Þampiyonluðu'na ulaþmýþlardýr. 1958 yýlýnda Budapeþte'de yapýlan Dünya Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'nda güreþçilerimiz 2 altýn, 2 gümüþ ve 1 bronz madalya kazanarak takým halinde 2. olmuþlardýr. 1959 yýlýnda Tahran'da yapýlan Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda güreþçilerimiz 2 altýn, 2 gümüþ ve 2 bronz madalya ile yurda dönmüþlerdir.

1960 Roma Olimpiyat Oyunlarý'nda 7 altýn, 2 gümüþ madalya kazanan güreþçilerimiz, 1962'de Toledo'da yapýlan Dünya Þampiyonasý'nda grekoromende iki altýn, serbestte 1 altýn madalya ve 1963 yýlýnda Helsingborg'da yapýlan Dünya Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'nda ve Sofya'da yapýlan Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda 1'er altýn ve 1'er bronz madalya almýþlardýr. 1964 Tokyo Olimpiyatlarý'nda ise 2 altýn, 2gümüþ, ve 3 bronz madalya elde etmiþlerdir. 1965'te Manchester'da düzenlenen Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda Ahmet Ayýk 97 kiloda Dünya Þampiyonu olmuþ, 1966 yýlýnda Toledo'da yapýlan Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda 78 kiloda Mahmut Atalay altýn madalya almýþ, þampiyonada 3 gümüþ ve 2 bronz madalya daha kazanan Türkiye 4. kez Dünya Þampiyonu olmuþtur. Ayný yýl yeniden baþlayan Avrupa Þampiyonalarý (son kez 1949'da yapýlmýþtý) Türk ve dünya güreþine yeni bir canlýlýk getirmiþ, Karlsruhe'deki Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda güreþçilerimiz 2 altýn, 3 gümüþ, 3 bronz madalya ve ekip halinde 2. olarak yurda dönmüþlerdir. Ýstanbul'da 1967 yýlýnda yapýlan Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda 3 altýn, 1 gümüþ ve 1 bronz madalya kazanan Türk güreþçileri Avrupa Þampiyonu olmuþlardýr. Ayný yýl Bükreþ'te yapýlan Dünya Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'nda 78 kiloda Sýrrý Acar Dünya Þampiyonluðu'nu kazanmýþtýr. 1968 Meksika Olimpiyatlarý'nda güreþçilerimiz grekoromende 2 altýn, 2 gümüþ, ve 1 bronz madalya almýþlardýr.

1970'li yýllarda baþlayan ve 1983 yýlýna kadar süren duraklama döneminde Türk güreþi uluslar arasý alanda ancak dört altýn madalya kazanmýþtýr. Bunlar; 1970 Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda (Edmonton) 52 kiloda Ali Rýza Alan, 1970 Avrupa Þampiyonasý'nda 100 kiloda Ahmet Ayýk, 1972 Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda (Katowice) 48 kiloda Sefer Bayram ve 1983 Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda 82 kiloda Reþit Karabacak'a aittir. Bu dönemin tek olimpiyat madalyasýný ise 1972 Münih Olimpiyatlarý'nda serbest 62 kiloda Vehbi Akdað kazandýrmýþtýr. (gümüþ) Dönemin bir diðer baþarýlý güreþçisi ise 1975-79 Akdeniz Oyunlarý Þampiyonu ve 1977-81 ve 1982 yýllarýnda dünya ikincisi olan Salih Bora'dýr.

1985 yýlýnda Halil Atanýn Güreþ Federasyonu Baþkaný olmasýyla modern güreþ kabuk deðiþtirmiþtir. 1985 Avrupa Þampiyonasý'nda Reþit Karabacak ve Fevzi Þeker Avrupa 2.si olurken ekibimiz takým halinde 4. sýrada yer almýþtýr. Yalçýn Ýpbüken ve Esat Güçhan dönemlerinde federasyonda eðitime ve bilime aðýrlýk veren atýlýmlar yapýlmýþtýr. 1988 yýlýnda Manchester'da yapýlan Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda kazanýlan 2 gümüþ madalyayý 1989'da Ankara'da yapýlan Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda Ahmet Ak'ýn aldýðý altýn madalya izlemiþtir.

1990'lý yýllar ise Türk güreþi için yeni bir yükseliþ döneminin baþlangýcý olmuþtur. Yeniden yapýlanmaya gidilmiþ, alt yapýya, eðitime aðýrlýk verilmiþ ve yeni yabancý hocalarla anlaþýlmýþtýr. 1991 yýlý güreþte baþarýlý bir yýl olmuþtur. Avrupa Þampiyonasý'nda 62 kiloda Metin Kaplan ve 100 kiloda Ali Kayalý altýn madalya kazanmýþlar, bunu 1992 yýlýnda bir altýn (Sebahattin Öztürk 82 kilo), 2 gümüþ, 4 bronz madalya ile Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda takým halinde ikinci oluþumuz izlemiþtir. Ayný yýl Barcelona'da yapýlan Olimpiyat Oyunlarý'nda M. Akif Pirim grekoromen güreþte 24 yýl aradan sonra þampiyon olmuþtur.

1993 yýlýnda Ýstanbul'da yapýlan Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda 3 altýn, 2 gümüþ, ve 2 bronz madalya kazanan Milli Takým'ýmýz 26 yýl aradan sonra Avrupa Þampiyonluðu'na ulaþmýþtýr. Ayný yýl Kanada'nýn Toronto kentinde yapýlan Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda 82 kiloda Sebahattin Öztürk 23 yýl sonra Dünya Þampiyonluðu'na ulaþan güreþçimiz olmuþtur. Ali Kayalý'nýn gümüþ madalya kazandýðý bu þampiyonada Türkiye 51 puanla takým halinde 3.'lük kazanmýþtýr. Stockholm'de yapýlan Dünya Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'nda ise 82 kiloda güreþçimiz Hamza Yerlikaya, 26 yýl sonra Türkiye'ye Dünya Þampiyonluðu getirmiþtir.

1994'te Roma'da düzenlenen 37. Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda 62 kiloda Muharrem Demireðen altýn, 74 kiloda Turan Ceylan ve 130 kiloda Mahmut Demir gümüþ, 100 kiloda Ali Kayalý bronz madalya kazanýrken Türkiye takým sýralamasýnda üçüncü olmuþtur. Ayný yýl yapýlan 41. Avrupa Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'nda 57 kiloda Þeref Eroðlu, 74 kiloda Erol Koyuncu altýn madalya alýrken grekoromen güreþçilerimiz 25 yýl aradan sonra bir Avrupa Þampiyonasý'nda ilk kez 2 altýn madalya kazanma baþarýsýný göstermiþtir. 1994 yýlýnýn bir diðer önemli sonucu ise Budapeþte'de düzenlenen Dünya Gençler Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'nda sporcularýmýz 2 altýn, 1 gümüþ, ve 1 bronz madalya kazanarak tarihinde ilk kez takým halinde birinci gelmesidir. Aðustos ayýnda Ýstanbul'da düzenlenen 30. Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda Türkiye iki altýn (74 kilo Turan Ceylan, 130 kilo Mahmut Demir), bir gümüþ (82 kilo Sebahattin Öztürk)madalya ve 53 puanla 28 yýl aradan sonra 5. kez takým halinde Dünya Þampiyonu olmuþtur.

1995 yýlýnda Fransa'da yapýlan 42. Avrupa Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'nda ise Milli Takým'ýmýz bu kez sadece bir gümüþ (130 kilo Þaban Donat) madalya ile yetinmek zorunda kalmýþtýr. Ayný yýl Ýsviçre'de yapýlan Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda 130 kiloda Mahmut Demir altýn, 74 kiloda Turan Ceylan , 68 kiloda Yüksel Þanlý ve 52 kiloda Metin Topaktaþ gümüþ madalya kazanmýþ, ekibimiz takým sýralamasýnda Avrupa 3. lüðünü elde etmiþtir. 1995 yýlýnda ABD'nin Atlanta kentinde düzenlenen Dünya Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda ise güreþçilerimiz 57 kiloda Harun Doðan'ýn kazandýðý tek bronz madalya ile yetinmiþlerdir. Çek Cumhuriyeti'nin Prag kentinde yapýlan Dünya Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'nda 82 kiloda Hamza Yerlikaya ve 90 kiloda Hakký Baþar dünya þampiyonu olurken, Türkiye 33 yýl sonra dünya þampiyonasýnda iki þampiyon birden çýkarmýþtýr.

Þubat 1996'da Ankara'da yapýlan 24. uluslar arasý Yaþar Doðu Serbest Güreþ Turnuvasý'nda Türkiye üç altýn madalya ve 79 puanla takým sýralamasýnda birinci olurken , Ýsveç'te düzenlenen Grand Prix'te M.Akif Pirim ve Hamza Yerlikaya þampiyon olmuþtur. Macaristan'ýn Budapeþte kentinde düzenlenen 39. Avrupa Serbest Güreþ Þampiyonasý'nda ise tek altýn madalyayý 130 kilo güreþçimiz Mahmut Demir kazanmýþtýr. 1 altýn, 1 gümüþ, (Harun Doðan 57 kilo )madalya kazanan Türkiye 35 puanla takým halinde beþinci olmuþtur. 43. Avrupa Grekoromen Güreþ Þampiyonasý'nda güreþçilerimiz üç altýn madalya (57 kiloda Þeref Eroðlu, 82 kiloda Hamza Yerlikaya, 74 kiloda Nazmi Avluca )kazanarak, Avrupa üçüncülüðünü elde etmiþtir.